In five languages
Arabic
العربيةفخر الدين
- Written
- Fakhr al-Din
- Say it
- FAKHR-ud-DEEN /ˌfaxru dˈdiːn/
- Meaning
- مجد الدين وشرفهThe glory and honor of the faith
Urdu
اردوفخرالدین
- Written
- Fakhruddin
- Say it
- fakh-ruhd-DEEN /fəxɾʊd̪ˈd̪iːn/
- Meaning
- دین کا فخر اور شانThe pride and glory of the faith
Hindi
हिन्दीफ़ख़रुद्दीन
- Written
- Fakhruddin
- Say it
- fakh-ruhd-DEEN /fəxɾʊd̪ˈd̪iːn/
- Meaning
- दीन का गौरव और शानThe glory and honor of the faith
Malay
Bahasa MelayuFakhruddin
- Written
- Fakhruddin
- Say it
- fakh-roo-DEEN /fax.ruˈdiːn/
- Meaning
- kemuliaan dan kebanggaan agama
Bengali
বাংলাফখরুদ্দিন
- Written
- Fakhruddin
- Say it
- fo-kho-roo-DEEN /fɔkʰɔɾudːin/
- Meaning
- দ্বীনের গৌরব ও মর্যাদাThe glory and honor of the faith
Origin
Arabic
A classical Arabic compound of fakhr, “glory” or “honor,” and al-dīn, “the faith” or “religion.” It appears in historic Muslim names, including Fakhr al-Din al-Razi.
Also spelled
- Fakhr Eddine
- Fakhr ad-Din
- Fakhr al-Din
- Fakhr-ud-Din
- Fakhreddin
- Fakhrudin